باشگاه ابومسلم خراسان: گذشته، حال و آینده:

تاریخچه:

در اوایل سال ۱۳۴۹ فوتبال دوستان خراسانی براى احیاى فوتبال استان دور هم جمع شدند و تیمی را تشکیل دادند که نامش را ابومسلم خراسان نهادند. بیشتر بازیکنان این تیم را بچه‌های محله‌ی سه راه شاه عباسی قدیم (کاشانی) که حول و حوش زمین‌های خاکی بود، تشکیل می‌دادند.

رنگ پیراهن این تیم از همان ابتدا با اقتباس از قیام ابومسلم خراسانی، مشکی انتخاب شد تا این نماد برای همیشه در اذهان باقی بماند. قرمز نیز به این رنگ افزوده شد تا نمادی از تلاش جهادگونه‌ی سربازان این سردار خراسانی باشد.

در سال ۱۳۵۰ که قرار شد برای اولین بار فوتبال ایران سرو سامان بگیرد، مسابقات مقدماتی این رقابت ها در شهر اصفهان برگزار شد و در آن موقع تیم «آریا»ی مشهد به نمایندگی از استان خراسان بزرگ شرکت کرد. این تیم در بازی آخر نتوانست بر تیم سپاهان اصفهان غلبه کند و ناگزیر به لیگ تخت جمشید راه نیافت. بعد از این ناکامی، دلسوزان ورزش خراسان به فکر تشکیل باشگاهی به نام «ابومسلم خراسان» افتادند.

از این رو دو تیم مطرح آن زمان یعنی “آریا” و “ابومسلم” چاره ای جز ادغام با یکدیگر ندیدند. عطاءالله مهاجرانی به همراه دو برادر خود به نام های “حشمت” و “اصغر” در این امر مشارکت داشتند که ما حصل این اقدام منجر به تشکیل تیمی مقتدر و قدرتمند به نام “ابومسلم” شد. بدین ترتیب ابومسلم به لیگ تخت جمشید راه یافت و همواره در زمره‌ی بهترین تیم های لیگ فوتبال کشور بود.

این تشکل تازه تأسیس خیلی سریع از محبوبیت نزد خاص و عام برخوردار شد. هر روز به تعداد تماشاگران و هواداران ابومسلم افزوده می‌شد به گونه ای که اکنون بعد از گذشت بیش از 42 سال بالغ بر 8 میلیون طرفدار در شرق کشور بویژه در استان های خراسان و حتی شهرهای دیگر دارد.

ابومسلم خراسان با پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی ایران و تغییر بنیادی در کشور، دچار تحولات اساسی شد. این تیم پس از چندین سال رکورد و تعطیلی، مجدداً توسط “جهانگیر زنده دل” و جمعی از بازیکنان و هواداران مشهدی سر و سامان گرفت و این تلاش و کوشش سرآغازی برای احیای فوتبال خراسان بزرگ شد.

طی سال های 1359 تا 1363 به دلیل قرارداشتن کشور در اوج جنگ تحمیلی و دفاع مقدس، رشد قابل توجهی در عرصه‌ی ورزش صورت نگرفت، اما پس از سال ۱۳۶۳، تیم های استانی یکی پی از دیگری شکل گرفته و مسابقات آغاز شد.

از اواخر سال ۱۳۶۳، سازمان باشگاه ابومسلم رنگ و روی خاصی به خود گرفت تا این که پس از قهرمانی در سال ۱۳۶۵ در باشگاه های مشهد و سال ۱۳۶۶ در لیگ استان خراسان بزرگ، سیر صعودی و تحولی این باشگاه قدیمی رشدی فزاینده ای پیدا نمود.

ابومسلم در سال های ۱۳۶۷ و ۱۳۶۸ به واسطه‌ی حمایت اسپانسری مهندس “حمید طیبی” مدیر عامل کارخانه شهد ایران این تیم جانی تازه گرفت و منجر به قهرمانی تیم فوتبال در لیگ استان شد.

با آغاز سال ۱۳۶۹، فوتبال ایران از لیگ منتخب استان‌ها موسوم به “قدس” خارج شد و به صورت لیگ منطقه ای باشگاه های کشور در آمد.

تیم فوتبال “ابومسلم خراسان” به عنوان نماینده‌ی استان خراسان بزرگ در منطقه یک کشور حضور یافت و با هدایت “حاج سید مهدی قیاسی” و “سید کاظم غیاثیان” به عنوان مربیان و “جهانگیر زنده دل” به عنوان سرپرست به لیگ دسته‌ی اول فوتبال کشور صعود نمود.

تیم ابومسلم در سال های ۱۳۷۰ و ۱۳۷۱ نیز در لیگ آزادگان حضور داشت اما به دلیل کم توجهی مسئولان باشگاه و استان متأسفانه به دسته‌ی دوم سقوط کرد. آن زمان به دلیل ضعف قوانین هیأت فوتبال استان، این تیم به بازی های داخلی یعنی دسته‌ی سوم رانده شد و سپس طی سال های 1372 و 1373 در لیگ دسته‌ی سوم متوقف شد و نتوانست به رده‌ی بالاتر صعود کند تا این که بالاخره در فصل ۱۳۷3 - 1374 با تشکلی منسجم تر و با مربیگری “مهدی دینور زاده”، مجدداً راهی لیگ دسته‌ی دوم کشور شد.

باشگاه در فصل 1375 - 1376 با درایت دکتر “محمود حاج رضاپور” مدیر عامل کارخانه‌ی خوشگوار و حمایت مالی “مسعود یزدی” انسجامی فوق العاده گرفت. هرچند در این سال با مربیگری “مهدی دینور زاده” موفق به صعود نشد.

اما در فصل 1376 – 1377 با این که کارخانه‌ی خوشگوار دست از حمایت مالی مستقیم خود برداشته و تنها به کمک های تبلیغاتی بسنده کرد، اما با مدیرعاملی مهندس “غلامحسین تکفلی” و مدیریت فنی استاد “حسین فکری” و سپس “اکبر میثاقیان” به عنوان سرمربیان تیم، با کسب مقام سوم، جواز ورود به دسته‌ی اول را کسب کرد.

فصل 1377 – 1378 نیز به مدیرعاملی علیرضا خروشی و سرمربی گری اکبر میثاقیان گذشت. متأسفانه در این سال به علت مشکلات مالی و کمبود حضور نیروهای مجرب در تیم ابومسلم مجدداً به دسته‌ی دوم سقوط کرد.

در فصل ۱۳۷۸ – 1379 تیم ابتدا به مدیر عاملی “مهندس رحمان نادری” و سپس “غلامرضا بصیری پور” فرماندار مشهد کار خود را شروع کرد و در میانه‌ی راه “ناصر شفق” اقدام به خرید امتیاز آن نمود و این تیم را زیر چتر و حمایت مالی و معنوی ناجا (نیروی انتظامی استان خراسان بزرگ) قرار داد و این حمایت تا سال 1384 ادامه داشت. در همین سال بود که با توافق مسؤولان “ناجا” و “ایران خودرو”، امتیاز باشگاه ابومسلم به “گروه صنعتی ایران خودرو” واگذار شد. “اکبر میثاقیان” در این فصل بر روی نیمکت مربی گری باشگاه نشسته بود و تیم یک بار دیگر به لیگ دسته یک بازگشت.

فصل 1379 – 1380 اولین سالی بود که سردار “کریم ملاحی” در باشگاه حضور پیدا کرد و مدیریت وی سرآغاز دوران شکوفایی و رشد باشگاه گردید. در این سال ابتدا “اکبر میثاقیان” و سپس “فیروز کریمی” رهبری تیم را بر عهده گرفتند. سه دیدار به پایان بازی ها مانده بود که این تیم جواز ورود به لیگ حرفه‌ای فوتبال کشور را در تاریخ 01/02/1380 کسب کرد.

فصل 1380 – 1381 در حقیقت اولین سالی بود که تیم فوتبال ابومسلم خراسان توانست با مدیرعاملی سردار کریم ملاحی و به مربی گری فرهاد کاظمی، در لیگ برتر فوتبال کشور حضور پیدا کرده و حائز رتبه‌ی پنجم نیز شود.

اگر با سرعت بیشتری به روند رشد تیم در دهه‌ی هشتاد بنگریم، مشاهده می کنیم که تیم ابومسلم خراسان از سال 1381 تا سال 1388، هشت دوره‌ی متوالی در لیگ برتر فوتبال ایران حضور داشته و افتخاراتی را نصیب خود کند که بی شک این توفیقات در سایه‌ی حمایت میلیونی هواداران خراسانی صورت گرفته است.

این تیم در سال ۱۳۸۵ به عنوان “بهترین تیم غیر تهرانی” حاضر در لیگ برتر شناخته شد. هرچند ابومسلم در سال ۱۳۸۴ در فینال جام حذفی فوتبال ایران با شکست در برابر تیم “صبا باتری” در ورزشگاه بزرگ ثامن الائمه(ع) مشهد و در مقابل دیدگان 35 هزار هوادار متعصب خود، از قهرمانی و راهیابی به رقابت‌های “جام باشگاه‌های آسیا” باز ماند، اما این باخت هیچ چیزی از ارزش های این تیم کم نکرد. بهترین جایگاه این تیم، صعود تا “مكان چهارمی” جدول لیگ برتر باشگاه های ایران است که در فصل 1386 – 1387 نصیب شد.

باشگاه، سال 1386- 1387 را با حواشی و تغییرات بسیاری شروع كرد. سردار “مصطفی بنی اسد” به عنوان مالک جدید، جای “ناصر شفق” را گرفت و “پرویز مظلومی” نیز به جای “خداد عزیزی” بر روی نیمکت نشست. هرچند متعاقب آن “اکبر میثاقیان” مجدد به سمت سرمربی گیری تیم انتخاب و سپس به دلیل عدم اجرای تعهدات، اخراج گردید. هر چند این تغییرات اثرات وضعی خود را بر روی باشگاه گذاشت، اما به خاطر بازی خوب تیم، مکان چهارمی جدول لیگ از آن باشگاه شد.

تیمی كه چندین فصل بازیكناش در كنار هم بودند و به مرز آمادگی بالایی رسیده بود، ستاره های جدیدی را به فوتبال ایران معرفی كرد و اگر این تیم برای فصل بعد حفظ می شد، به جرأت می توان گفت ابومسلم یكی دیگر از دوران طلایی اش را به نمایش می گذاشت و می توانست با اندكی تقویت بنیه های فنی و مالی خود به راحتی یكی از مدعیان اصلی عنوان قهرمانی در لیگ هشتم باشد. اما افسوس كه چنین نشد و ستاره ها یكی یكی از ابومسلم كوچ كردند و قدرت واقعی ابومسلم افول یافت. عدم مالكیت قطعی باشگاه و مشكلات مالی نیز باعث شد تا طوفان مشكی آرام گیرد.

در فصل 1387 – 1388، “مصطفی بنی اسد” جای خود را به “حسین قاسمی” داد. انتشار مصاحبه های پرآوازه و جنجالی وی به عنوان یکی از مالکان و مدیرعامل جدید باشگاه در رسانه ها مبنی بر انجام مذاکره و حتی توافق با تنی چند از مربیان مشهور اروپایی برای نشستن بر روی نیمکت سرمربی گری ابومسلم نه تنها نتوانست به روحیه‌ی بازیکنان کمک کند بلکه نتیجه‌ی معکوس داد! همچنین در این دوره بود که سهام باشگاه به افراد زیادی واگذار شد به گونه ای که جمع میزان سهام خریداری شده‌ی افراد مدعی مالکیت، از سقف 100 درصد هم گذشت! کسب رتبه‌ی پانزدهم در جدول لیگ برتر موجبات تعجب و آشفتگی هواداران را فراهم ساخته و ‌آنان را نگران می کرد.

نگرانی آنان به حق بود. این دو بحران وجاهت و مالکیت، کار به دست ابومسلمی ها داد به گونه ای که شورای 5 نفره‌ی ورزش استان با تشکیل جلسه ای فوری، مصوب کرد به منظور دور کردن حواشی از باشگاه، مدیریت ابومسلم برای فصل 1388 – 1389 به صورت مشروط و به مدت یک سال در اختیار “مهدی زمان” قرار گیرد. “ناصر پورمهدی” اولین و “علی حنطه” دومین سرمربی ای بود که سکان هدایت تیم را در این فصل بر عهده گرفتند اما متأسفانه حاشیه های زیاد باعث شد تیم در 13 ارديبهشت 1389 با احراز جایگاه هفدهم، به لیگ دسته یک (جام آزادگان) سقوط کند و میهمان دهمین دوره‌ی لیگ یک باشد.

حال ابومسلم برای فصل 1389 -1390 می بایست در لیگ دسته اول فوتبال کشور حضور داشته باشد و غایب بزرگ لیگ برتر به شمار می رفت. این در حالی بود که اوج گرفتن تنش‌ها به واسطه‌ی جنگ مدعیان متعدد مالکیت، آشکار شدن قراردادهای مشکوک و نجومی با برخی بازیکنان و عوامل فنی و علی‌الخصوص نحوه‌ی هزینه کرد وام‌های دریافتی مالکان از سیستم بانکی با پشتوانه‌ی باشگاه و ... مالکان ابومسلم را به انتهای خط و مرز استیصال رساند به گونه‌ای که راه فراری جز هبه‌ی آن به «مدیریت استان» بر خود گشوده ندیدند.

بدین ترتیب باشگاه ابومسلم بار دیگر روی دست «شورای 5 نفره‌ی ورزش استان» و نیز مدیریت ورزش آن ماند و کسی متقاضی پذیرش آن نیز نشد تا این که به واسطه‌ی فوت وقت، فرصت ارزشمند جذب بازیکنان و مربیان مطلوب برای فصل 89 – 90 نیز از دست رفت.

النهایه، در واپسین لحظات و فرصت‌های باقیمانده چنان عرصه بر «مدیریت ورزش استان» تنگ شد که بیست روز مانده به آغاز مسابقات لیگ دهم، چاره‌ای جز پذیرش این پیشنهاد برای «دکتر اسماعیل وفایی» آن هم از سر علاقه به آتیه‌ی جوانان خطه‌ی خورشید باقی نگذاشت. پیشنهادی که صدالبته مشروط پذیرفته شد و شرایطی که متأسفانه تاکنون نیز عملی نشده است!

از این رو باشگاه، فصل 1389 – 1390 خود را به مدیرعاملی “ناصر شهسواری” و سپس “مهدی فاضل فکور” به عنوان رئیس هیئت عامل آغاز کرد. هرچند تیم دیر بسته شد، اما بازیکنان و سرمربیان تیم یعنی “سید کاظم غیاثیان” و در ادامه “علی حنطه” تمامی تلاش خود را با هدف ماندن در لیگ دسته یک انجام دادند چرا که تمامی بازیکنان سابق باشگاه با رضایت نامه های سفید امضا از جمع تیم منفک شده و به باشگاه های دیگر پیوسته بودند و جز اسم باشگاه ، چیز دیگری به مالک جدید تحویل نشد و هواداران هم صراحتاً‌ اذعان داشتند از تیمی که 20 روز قبل از آغاز مسابقات بسته شده، انتظار معجزه و صعود به لیگ برتر را نداریم. گذشته از این ها، بحران های متعددی که چه توسط فدراسیون در قالب تعلیق های مکرر و ناگهانی و بعضاً شب مسابقه ای به دلیل بدهی های سال های دور باشگاه در این فصل برای باشگاه ایجاد شد و چه ادامه‌ی بازتاب جنگ مدعیان مالکیت در رسانه ها به گونه ای که بعضی از بازیکنان موعو از پای پلکان هواپیما برگشتند، و چه ناداوری های محرز و آشکار و چه موانع دیگر، باعث شد که رتبه‌ی دهم لیگ دهم نصیب ابومسلمی ها شود.

فصل 1390 – 1391 در حالی آغاز شد که “مهدی فاضل فکور” همچنان به عنوان رئیس هیئت عامل به کار خود ادامه داد و “ علی حنطه” در تدارک بستن تیم بود. متأسفانه در اقدامی غیر منتظره، فدراسیون دقیقاً یک هفته قبل از آغاز لیگ، به بهانه‌ی منشوری بودن، وی را از نشستن بر روی نمیکت کادر فنی محروم کرد! اتهامی که با گذشت ماه ها نه تنها هنوز ثابت نشده بلکه چند ماه بعد وی در همین لیگ سرمربی تیم دیگری شد! بنابراین “خداداد عزیزی” جایگزین “علی حنطه” شد. بدیهی بود رفتن به لیگ برتر با تیمی که بازیکنانش با تفکرات یک مربی بسته شده و با خروج وی از ترکیب کادر فنی ، این مسئولیت بر عهده‌ی مربی دیگر واگذار می شود، کار سختی است. در نهایت علی رغم همه‌ی تلاش ها و با وجود ادامه‌ی آن “ناداوری ها” 15 امتیاز مسلم را به ناحق از ابومسلم گرفت، باشگاه از صعود به لیگ برتر باز ماند و در رتبه‌ی ششم جدول قرار گرفت.

اکنون ابومسلمی ها در فصل 1391 – 1392 برای سومین بار متوالى حضور در لیگ دسته اول را تجربه مى كنند و این بار دیگر تنها چاره اى جز بازگشت به لیگ برتر نخواهند داشت چرا كه موضوع خرید امتیاز یک تیم لیگ برتری و شرکت دادن این تیم در لیگ برتر فوتبال کشور به نمایندگی از استان خراسان رضوی با نظرسنجی هایی که در سه سطح «اهالی فوتبال و هواداران»، “پیشکسوتان و کارشناسان” و “اهالی رسانه و مطبوعات” انجام شد، در نهایت 83 درصد از مخاطبان حمایت از تیم فوتبال “ابومسلم خراسان” را برای حضور مقتدرانه در لیگ برتر خواستار شدند در حالی که انتقال امتیاز “یک تیم لیگ برتری” به استان، تنها 17 درصد آرا را کسب کرد.

آیا ابومسلم در فصل 91 – 92 می تواند به ناکامی های اخیر خود پایان دهد تا بار دیگر ورزشگاه بزرگ ثامن الائمه(ع) مشهد مقدس، شاهد خیل حضور عظیم هواداران خراسانی ای باشد که با اهتزاز پرچم ها، مجدداً شکوه گذشته‌ی باشگاه را در اذهان تداعی کند؟ باید منتظر شد و چشم به افق های روشنی که فراروی این تیم غیور خراسانی است، داشت... یا امام رضا (ع)

ابومسلم در یک نگاه:

سال تأسیس باشگاه: 1349
حضور رسمی در مسابقات كشور: اولین دوره رقابتهای جام تخت جمشید

سال/ مالک یا مدیر عامل / سرمربی (سرمربی ها)

1375-1376 محمود حاج رضاپور /مهدی دینور زاده/ لیگ دسته‌ی دو دو
1376- 1377 غلامحسین تكفلی /اكبر میثاقیان / لیگ دسته یک / مقام سوم
1377-1378 علیرضا خروشی /اكبر میثاقیان/ سقوط به دسته 2
1378-1379 رحمان نادری- غلامرضا بصیری پور- ناصرشفق / اكبر میثاقیان/ بازگشت به لیگ یک
1379-1380 كریم ملاحی / فیروز كریمی / دسته یک
1380-1381 كریم ملاحی/ فرهاد كاظمی / رتبه در لیگ برتر: پنجم
1381-1382 كریم ملاحی / محمود یاوری / رتبه در لیگ برتر: دوازدهم
1382-1383 كریم ملاحی / اكبر میثاقیان / رتبه در لیگ برتر: دهم
1383-1384 كریم ملاحی / اكبر میثاقیان / رتبه در لیگ برتر: هشتم
1384-1385 كریم ملاحی / اكبر میثاقیان / رتبه در لیگ برتر: پنجم
1385- 1386 ناصر شفق / اكبر میثاقیان – خداداد عزیزی / رتبه در لیگ برتر: ششم
1386 -1387 ناصر شفق – مصطفی بنی اسد / خداداد عزیزی – پرویز مظلومی / رتبه در لیگ برتر: چهارم
1387-1388 مصطفی بنی اسد، حسین قاسمی/ هادی برگی زر - علی حنطه / رتبه در لیگ برتر: پانزدهم
1388-1389 مهدی زمان/ ناصر پورمهدی - علی حنطه / رتبه در لیگ برتر: هفدهم ( سقوط به جام آزادگان)
1389-1390 دکتر وفایی/ ناصر شهسواری- مهدى فاضل فكور/ کاظم غیاثیان - علی حنطه / رتبه درلیگ دهم دسته 1(جام آزادگان): پنجم
1390-1391 مهدى فاضل فكور / خداداد عزیزی / رتبه در لیگ یازدهم دسته 1(جام آزادگان): ششم
1391 -1392 مهدى فاضل فكور / غلامحسین پیروانی / رتبه در لیگ دوازدهم دسته 1(جام آزادگان): ؟

افتخارات ابومسلم در لیگ برتر:
پرطرفدارترین تیم غیر تهرانى
1380: بهترین تیم غیر تهرانی
1380: كسب عنوان آقای گلی توسط رضا عنایتی
1381: كسب عنوان آقای گلی توسط فریدون فضلی
1384: راهیابی به فینال جام حذفی
1386: قرار گرفتن در سكوی چهارم رده بندی لیگ برتر
1388: انتخاب به عنوان تیم برتر اخلاق در مسابقات لیگ برتر

دیگر افتخارات ابومسلم :
1389: برگزاری باشکوه نخستین همایش تخصصی اخلاق در فوتبال کشور با حضور کارشناسان ارشد و بزرگان فوتبال ایران در هتل قصر طلایی مشهد مقدس
1391: کسب آمار بیش از یک میلیون و 200 هزار نفر بیننده در وبگاه های اینترنتی رسمی باشگاه طی 22 ماه مدیریت جدید

دیگر اطلاعات:
ورزشگاه اختصاصی: استادیوم بزرگ ثامن الائمه (ع) مشهد
گنجایش: حدود 50 هزار نفر
رنگها: مشکی و قرمز
رنگ لباس اول: پیراهن مشکی - قرمز / شورت مشکی
رنگ لباس دوم: پیراهن مشکی - سفید / شورت مشکی

مؤسس اولیه: عطاالله و حشمت مهاجرانی
اولین حضور در لیگ فوتبال ایران: 1352 هجری شمسی
سابقه حضور در لیگ ایران قبل از انقلاب: پنج دوره جام تخت جمشید
بهترین مقام قبل از انقلاب: کسب مقام پنجم در سال 1354
حضور دوباره در لیگ فوتبال ایران: 1376 هجری شمسی

مراکز تابعه:
 1- کانون رسمی هواداران باشگاه ابومسلم 2- هیئت مذهبی جواد الائمه(ع)

لقب های ابومسلم (از زبان هواداران):
مشكی پوشان ، سیاه جامگان ، طوفان مشكی ، آث میلان ایران ، مروارید سیاه ، عقاب سیاه ، شیر خراسان ،
ستاره های که ابومسلم به فوتبال ایران معرفی کرد:
خداداد عزیزی - علی رضا نیکبخت واحدی - مجتبی جباری ـ آندرانیک تیموریان - محمد رضا خلعتبری - حسین بادامکی - رضا عنایتی - فریدون فضلی - خسرو حیدری - رزاقی راد - بیژن کوشکی - شهاب گرادان - سید محمد حسینی و...

اطلاع رسانی:
سایت رسمى باشگاه ابومسلم خراسان: www.aboumoslem.ir
وبلاگ رسمى هواداران ابومسلم خراسان: www.aboumoslem.net
وبلاگ ابومسلمى ها، تریبون آزاد هواداران: www.aboumoslemiha.ir
شماره‌ی سامانه اطلاع رسانی پیامك باشگاه (ساپا): ۱۰۰۰۶۷۲۲

سخن پایانی:

پایگاه اطلاع رسانی مؤسسه فرهنگی ورزشی ابومسلم خراسان ضمن تشکر و سپاسگزاری از تمامی فعالان عرصه ورزش کشور، برای تمامی دست اندرکاران، مربیان، اعضای کادر فنی و بازیکنان تیم های ورزشی باشگاه آرزوی موفقیت و سربلندی دارد.

همچنین دست تمامی دوستداران فرهنگ و ورزش کشور را برای هرگونه همکاری به گرمی می فشارد و از طرح هرگونه پیشنهادات ارزشمند و انتقادات سازنده در تمامی زمینه ها استقبال می کند. بی شک تمامی دیدگاهها و نظرات شما عزیزان به مالک محترم، اعضای محترم هیئت مدیره، اعضای محترم هیئت عامل و دیگر مسئولان و دست اندرکاران باشگاه منتقل خواهد شد.

خرسند خواهیم شد نسبت به عضویت در کانون هواداران باشگاه برای بهره مندی از امتیازات ارزشمند آن اقدام فرمایید. به امید تعالی کمالات انسانی و رشد و ترویج روحیه شور و نشاط در سطح جامعه بویژه در میان نوجوانان و جوانان این مرز و بوم در پرتو فعالیتهای ارزشمند فرهنگی ورزشی علی الخصوص توسط باشگاه باسابقه و پرطرفدار ابومسلم خراسان و بویژه در شرق کشور و استان منسوب به قبله دلها، سریرارتضا، مولای صبر و رضا، حضرت علی ابن موسی الرضا(ع)...

انشاءالله